Dowiedz się, co czeka programistów aplikacji na Androida w Android Studio i terminalu z interfejsem wiersza poleceń Androida. Podczas tej sesji przedstawimy najnowsze funkcje Android Studio w wersjach Canary i Stable – od migracji kodu wspomaganej przez AI po obsługę Compose i protokołu Agent Client Protocol (ACP) oraz deklaratywną architekturę Lightbuild. Omówimy też najnowsze aktualizacje zestawu narzędzi interfejsu wiersza poleceń Androida. Dowiedz się, jak możesz go używać do automatyzacji przepływów pracy w pętli wewnętrznej dzięki lepszemu dostępowi do urządzeń, narzędziom diagnostycznym do rozwiązywania problemów lokalnych i produkcyjnych, przepływom pracy profilowania, które umożliwiają agentom testowanie i weryfikowanie optymalizacji, oraz wielu innym funkcjom.
Transkrypcja
Dzień dobry.
Nazywam się Adarsh Fernando.
Jestem menedżerem grupy produktów w zespole ds. doświadczeń deweloperów aplikacji na Androida.
A ja nazywam się Esteban de la Canal i jestem inżynierem oprogramowania w zespole narzędzi dla programistów.
Teraz wydaje się, że AI każdego dnia całkowicie zmienia sposób, w jaki pracujemy. Uważamy, że nigdy nie było bardziej ekscytującego momentu na bycie deweloperem aplikacji na Androida.
Uważamy też, że to najlepszy moment na tworzenie narzędzi, które rozwijają się wraz z Twoim procesem pracy, aby pomóc Ci robić więcej, tworzyć ambitniej, z wyższą jakością i szybciej niż kiedykolwiek wcześniej.
W tej sesji poświęcimy sporo czasu na pokazanie, jak optymalizujemy narzędzia na wielu platformach, których używasz na co dzień, aby zwiększyć produktywność.
Zacznijmy od najbardziej podstawowego z tych narzędzi, czyli interfejsu wiersza poleceń Androida.
Agenty do kodowania stają się coraz ważniejszą częścią codziennego przepływu pracy, dlatego potrzebujesz narzędzi zoptymalizowanych pod kątem ich działania.
Tradycyjne narzędzia wiersza poleceń często wymagają interpretacji przez człowieka, ręcznego wprowadzania danych lub mają ograniczone możliwości, które nie pozwalają na pełne wykorzystanie potencjału agentów.
Interfejs wiersza poleceń Androida został stworzony od podstaw dla nowoczesnych agentów jako nowoczesne rozwiązanie z przewidywalnymi poleceniami, ustrukturyzowanymi danymi wyjściowymi, brakiem interaktywnych promptów i rosnącą listą funkcji, które umożliwiają głębsze przepływy pracy programistów dzięki pomocy Agent Assist.
To podstawa, która umożliwia programistom aplikacji na Androida korzystanie z różnych środowisk agentowych, od Claude Code w terminalu po Google Antigravity i Android Studio.
Aby zobaczyć, jak to działa w praktyce, użyjemy Pocket Casts.
To aplikacja do podcastów typu open source, która ma miliony użytkowników, w tym mnie.
Używam jej do odtwarzania dźwięku i filmów oraz synchronizacji w tle. Ma aktywną bazę kodu z 40 modułami.
Aby rozpocząć prezentację możliwości interfejsu wiersza poleceń Androida, przekażę głos Estebanowi.
Dziękuję, Adarsh.
OK, przejdziemy teraz do prezentacji na żywo z AI.
Co może pójść nie tak?
Dzisiaj zaczniemy od podstaw, od interfejsu wiersza poleceń aż po Android Studio.
Jednak zgodnie z zasadami CLI pokażę Wam mój plan w terminalu.
Najpierw chcę pokazać, co nowego wprowadziliśmy w interfejsie wiersza poleceń Androida.
Oczywiście mam zainstalowany interfejs wiersza poleceń Androida.
A to jest ściana tekstu z poleceniami.
Dodałem jednak flagę ADS.
Chcę pokazać, co zrobiliśmy od czasu ogłoszenia tego narzędzia na konferencji Google I/O.
Mamy wiele nowych poleceń.
Podczas wszystkich prezentacji zobaczysz te polecenia w działaniu.
Teraz możemy jednak analizować pliki APK, aby sprawdzić, jak działa konfiguracja R8. Dzięki temu agent może sprawdzić, czy plik APK lub AAB jest w odpowiednim stanie.
Dodaliśmy możliwość logowania się w usługach Google, aby uzyskać dostęp do niektórych narzędzi, które za chwilę pokażę.
Dodaliśmy możliwość rozpoznawania przez interfejs wiersza poleceń Androida, jak tworzyć projekty.
Oczywiście możesz kompilować w wierszu poleceń za pomocą Gradle lub innego narzędzia, ale dlaczego ważne jest, aby interfejs wiersza poleceń Androida wiedział, jak kompilować?
Wprowadziliśmy polecenie podglądu, które umożliwia renderowanie podglądu Compose bezpośrednio w terminalu bez konieczności korzystania z Android Studio.
W tym celu należy skompilować interfejs wiersza poleceń Androida.
Masz taką możliwość.
Mamy też nowe polecenie dotyczące urządzeń, które za chwilę pokażę. Pozwala ono wypożyczać fizyczne urządzenia zdalne i wyświetlać ich ekrany.
Za chwilę to zobaczymy.
Mamy nowe polecenie wejściowe, które umożliwia manipulowanie aplikacją.
Oczywiście masz UI Automator i inne interfejsy API, ale dzięki temu agent nie musi zajmować się zbyt wieloma szczegółami i może szybciej wchodzić w interakcje z aplikacją.
Jak już wspomnieliśmy, mamy polecenie podglądu.
Mamy nowe polecenie instalacji.
Oczywiście możesz użyć ADB, ale dzięki temu możesz korzystać z wdrażania w Android Studio, które przesyła tylko zmieniony fragment pliku APK.
Jeśli więc masz duży plik APK o rozmiarze 500 MB i zmienisz jeden plik, zostanie przesłana tylko zmiana.
Dodaliśmy nowe polecenie sygnałów, dzięki któremu możesz przeglądać awarie w Crashlytics i wszystkie dane produkcyjne do pobrania oraz zrzuty sterty, aby agent mógł… Za chwilę to zobaczymy.
Mamy też nowe polecenie profilera, które umożliwia łatwe profilowanie, śledzenie systemu lub zrzuty stosu w wierszu poleceń.
Za chwilę zobaczymy, jak to działa.
OK.
Zacznijmy coś robić.
Pierwsze polecenie, które chcę Ci pokazać, to modele zdalne urządzeń z Androidem. Możesz wyświetlić listę wszystkich urządzeń, które możesz wypożyczyć, jeśli się zalogujesz.
To wszystkie urządzenia, które mogę wypożyczyć.
Chciałem przeprowadzić tę demonstrację na urządzeniu zdalnym, ale nie chciałem kusić losu, więc użyję urządzenia fizycznego, które mam tutaj.
Aby pokazać Ci wszystkie moje urządzenia fizyczne, mamy nowe polecenie o nazwie Centrum urządzeń, które odzwierciedla ekran połączonych urządzeń, urządzeń zdalnych lub emulatorów.
Zostawię to otwarte, żebyście mogli zobaczyć, co dzieje się na moim telefonie.
Zacznijmy od pierwszej prezentacji.
Zacznę od wyświetlenia moich zaawansowanych slajdów i wyjaśnienia, co chcemy osiągnąć.
Nie chciałem robić prezentacji, w której zaczynam, a potem wracam jak w programach kulinarnych, gdzie wkładają ciasto do piekarnika i mówią: „Tak to wygląda”.
Wcześniej tak nie było.
To będzie prawdziwy produkt.
Teraz spróbuję przejść do Crashlytics i wyświetlić listę awarii mojej aplikacji.
Otworzę aplikację.
Wyświetli listę wszystkich awarii i wybierze jedną z nich.
Spróbuje go odtworzyć.
Znam tę awarię.
Aplikacja ulega awarii, gdy dwukrotnie klikniesz „Nie pamiętam hasła”.
Teraz agent spróbuje odtworzyć ten błąd, używając polecenia wejściowego, i aplikacja ulegnie awarii.
Dlatego zmodyfikowałem plik AGENTS.md, aby wykonywał 2 czynności.
Po pierwsze, mam już wszystko przygotowane, więc nie musimy czekać na utworzenie aplikacji.
To będzie dość nudne.
Zidentyfikował poprawkę, która znajdowała się w sąsiednim pliku, więc już ją zastosował. Ponownie użyje poleceń wdrożenia i wejściowych, aby sprawdzić, czy awaria wystąpi jeszcze raz.
Aplikacja jest już zainstalowana i powinien pojawić się ekran „Nie pamiętam hasła”.
Świetnie.
Następnie kliknie dwukrotnie nową opcję „Nie pamiętam hasła” i miejmy nadzieję, że nie spowoduje to awarii, tylko otworzy ekran z prośbą o wpisanie adresu e-mail w celu zresetowania hasła.
Dobrze, jesteśmy na miejscu.
Nie ulegaj awarii, jeśli problem został już rozwiązany.
I o to chodzi.
Błąd został naprawiony.
Teraz zmodyfikowałem plik AGENTS.md, aby powiedzieć: „Pokaż mi wszystkie polecenia interfejsu wiersza poleceń Androida, których użyłeś, aby to zrobić”.
I pojawiają się.
Dlatego do wyświetlania awarii użyto sygnałów z Androida.
Użyto instalacji na Androidzie, aby zainstalować pakiet APK, a następnie kliknięto, aby przejść do aplikacji.
Może się skompilować, ale mogło wywołać Gradle.
To wszystko.
Właśnie naprawiliśmy awarię w około 1 minutę i 42 sekundy.
Kolejny jest nieco bardziej ambitny.
Zacznę od tego,
I o to chodzi.
Chcę więc skrócić czas uruchamiania aplikacji Pocket Casts.
W takim przypadku mówię tylko: „Myślę, że moglibyśmy przyspieszyć uruchamianie. Przeczytaj dokumentację i zrób to”.
Spowoduje to utworzenie profilu aplikacji.
Mamy nadzieję, że zmieni to profil podstawowy.
Przebuduje aplikację, uruchomi ją ponownie, przeprowadzi profilowanie, porówna oba ślady i poinformuje mnie, czy coś się poprawiło.
Powinno to zająć około 2 minut, więc zostawię to, aby się przetworzyło, i przejdziemy do następnej wersji demonstracyjnej.
Czy działa?
Działa.
OK.
Następnie chcę pokazać, jak zmniejszyć rozmiar pakietu APK.
Na początku wspomniałem, że mamy nowe polecenie o nazwie Android Analyze.
Poproszę agenta o ulepszenie, a Ty sformułujesz to w ten sposób: „Nasza wersja wydaje się większa, niż powinna być.
Śmiało”.
Pozwolimy agentowi działać.
W tym przypadku dzieją się 2 rzeczy.
Mamy nadzieję, że zobaczymy, o, jest.
Agent sprawdza konfigurację ProGuard.
Zmieniamy go i porównujemy 2 pliki APK przed zmianą i po niej.
Jak już mówiłem, mam je gotowe, więc agent powinien znać i wybrać poprzednie pakiety APK.
I o to chodzi.
Użyto narzędzia Android Analyze do przeanalizowania poprzedniego i nowego pliku APK oraz porównania ich rozmiarów.
Udało nam się zmniejszyć rozmiar pliku dex o pół megabajta. Możesz zobaczyć wszystkie zmiany dotyczące liczby elementów usuniętych z pliku APK.
I gotowe w 24 sekundy.
Teraz, i to jest prawdziwe, w aplikacji Pocket Casts.
To nie jest żadne oszustwo.
Zmieniłem tylko kilka rzeczy, aby nie było widać procesu kompilacji, ale po kilku minutach otrzymaliśmy mniejszy plik APK.
Wracam do poprzedniego widoku. Gotowe.
Czy ciasto jest gotowe?
Zoptymalizowaliśmy czas uruchamiania aplikacji Pocket Casts.
Możesz też zauważyć poprawę o 17% w przypadku procesora głównego wątku.
Co najważniejsze, czas do początkowego wyświetlenia również uległ poprawie o 17% – z 400 milisekund do 380 milisekund.
Świetnie, za kilka minut.
Co to dało?
Uruchomiło polecenie pobierania dokumentacji Androida, dzięki czemu dowiedziało się, jak utworzyć profil podstawowy i jak go zaktualizować.
Uruchamia polecenie profilera dwukrotnie, raz przed i raz po, i porównuje oba uruchomienia.
I udało nam się to poprawić.
To jest trzecia i ostatnia wersja demonstracyjna.
To już wszystko, co mam dla Ciebie, oprócz jeszcze jednej rzeczy.
Tak, lubię terminale.
To ja.
Chcę Wam coś pokazać. Wszystko to zostało już opublikowane.
Możesz pobrać interfejs wiersza poleceń Androida i wypróbować go.
Bardzo nas to cieszy.
Jeśli byliście na prezentacji, udawajcie, że jej nie widzieliście.
Pokażę Wam, co stworzyliśmy.
Czy możemy wrócić do urządzenia demonstracyjnego?
Och.
Czy możemy wrócić do pierwszej wersji demonstracyjnej?
Dziękujemy.
Mam tu kilka plików APK.
Uruchomię polecenie, które utworzy pakiet APK Compose.
Są to zwykłe, gotowe pliki APK utworzone na Androida x86.
A to jest zwykła aplikacja działająca w pełni.
Dlaczego uważam, że to świetne rozwiązanie? Ponieważ jest to tylko jeden proces.
Logcat możesz zobaczyć w standardowym wyjściu.
Nie ma żadnych innych aktywnych kampanii.
Możesz oczywiście uruchomić wiele takich kampanii.
Jest bardzo lekki.
Nie wymaga zagnieżdżonej wirtualizacji.
Działa na maszynie wirtualnej.
Działa z agentem. Jeśli masz chmurę agentów, będzie działać w niej.
Pokażę, jak duże są możliwości tej funkcji.
Mamy jedną z naszych aplikacji referencyjnych Google, Now in Android.
Ta aplikacja ma dostęp do sieci.
Możesz też zobaczyć,
Zbliża się Android Dev Summit 2022, więc bądźcie gotowi.
Zajmijmy się jednak większą aplikacją, a dokładnie prawdziwą aplikacją Pocket Casts.
Ta aplikacja zawiera rzeczywiste zamówienia sprzedaży.
Dlatego mamy warstwę tłumaczenia, która umożliwia natywne uruchamianie obiektów współdzielonych. Na razie działa to w systemie Linux.
Nie będę odtwarzać podcastu, ale mamy dźwięk.
I ostatnia rzecz, która pokazuje, jak potężne może być to narzędzie. Załóżmy, że masz pełne działanie natywne, w którym znajduje się większość tej aplikacji. Niech to będzie OpenGL.
To stara aplikacja OpenGL ES 1, ale mamy też wersję na komputery. I proszę, gramy.
Przepraszam.
Działa to na Twoim komputerze.
To wszystko.
Dziękuję bardzo.
Wróćmy do Adarsha.
Dziękuję, Esteban.
Te same funkcje, które Esteban zademonstrował w wierszu poleceń, są też niezwykle przydatne w przypadku agentów, których używasz w aplikacjach komputerowych, takich jak Google Antigravity, Claude Code i Codex od OpenAI.
Przypominamy, że podczas tegorocznej konferencji I/O wprowadziliśmy obsługę programowania aplikacji na Androida bezpośrednio w Antigravity za pomocą oficjalnej wtyczki interfejsu wiersza poleceń Androida.
Wtyczka uruchamia agenta z interfejsem wiersza poleceń Androida, ale też z oficjalnymi umiejętnościami i wiedzą dotyczącymi Androida.
Dzięki temu agent zawsze ma dostęp do najbardziej aktualnych wytycznych i standardów architektonicznych, a nie do nieaktualnych danych treningowych.
Dzisiaj wtyczka interfejsu wiersza poleceń Androida do Antigravity została zaktualizowana, aby umożliwić głębszą integrację specjalnie dla deweloperów aplikacji na Androida. Zaczynamy od obsługi renderowania i wyświetlania podglądów Compose oraz interakcji z urządzeniami bezpośrednio z Antigravity.
Lepiej będzie, jeśli pokażę, jak to działa.
Jestem w Antigravity i zaraz zacznę.
Wczytałem aplikację Pocket Casts i poproszę agenta o przeanalizowanie jednego z tych ekranów, który został utworzony w widokach.
Przekonwertowałem ją na Compose, ale pomóż mi ją zoptymalizować pod kątem większych ekranów.
Ustaw spotkanie jako adaptacyjne.
Wykorzystaj więcej miejsca na ekranie.
Podałem kilka urządzeń referencyjnych, na których będzie działać i wykonywać niektóre z tych czynności.
Podczas gdy to się dzieje, pokażę Ci, jak łatwo jest skonfigurować tę funkcję.
W menu bocznym wystarczy kliknąć Dostosowania, aby zobaczyć dostępne integracje.
W sekcji Build with Google znajduje się wtyczka interfejsu wiersza poleceń Androida.
Tutaj mogę zobaczyć wszystkie fajne rzeczy, które robi, a wiele z nich pokazaliśmy dzisiaj.
Widzimy umiejętności, które są dołączone do wtyczki.
Oczywiście umożliwia to dodanie wielu innych umiejętności i głębszych integracji, o których zaraz opowiemy i które pokażemy.
Jeśli wrócę tutaj, zobaczę, że wykonuje ostatnie kroki.
Przeanalizuje on podgląd i pokaże, co widzi, wraz z zalecanymi wskazówkami i optymalizacjami.
Poczekajmy chwilę.
Oczywiście wszyscy się budzą i uruchamiają agenta, więc mam pewną konkurencję.
OK.
Zrobione.
Widzę, że skonfigurowano niektóre z tych urządzeń referencyjnych. Mogę kliknąć ten element, który jest dla mnie bardzo przydatny.
Aby płynnie wyświetlić ten widok, pozostaję w procesie i przyglądam się niektórym wskazówkom, które on zawiera. Na przykład: „Wiesz, oczywiście, że istnieje układ pionowy, zwłaszcza w przypadku niektórych szerszych ekranów, który nie jest przydatny.
Przejdźmy do układu z dwoma panelami”.
Nie będziemy więc testować zdolności Antigravity do rozwiązania tego problemu. Zrobiłem to już wcześniej, więc po prostu przełączę gałęzie.
Aby pokazać, jak szybko można wprowadzać zmiany, po prostu przeładuję stronę. Oczywiście mogę rozmawiać z agentem i wprowadzać poprawki tu i tam, nie muszę nawet ręcznie przeładowywać podglądów.
Agent zrobi to automatycznie, a ja nie muszę przeprowadzać kosztownej kompilacji i wdrażania, więc mogę bardzo szybko wprowadzać zmiany bezpośrednio w Antigravity.
Oczywiście chcemy też zobaczyć, jak to wygląda na prawdziwym urządzeniu.
W tym celu mogę otworzyć Centrum urządzeń z Androidem.
Wróćmy na chwilę do poprzedniego tematu.
Jeśli wygląda to znajomo, to dlatego, że jest bardzo podobne do Menedżera urządzeń w Android Studio, gdzie mogę zobaczyć wiele urządzeń, które mam już skonfigurowane.
Jeśli połączę się z urządzeniami zdalnymi, również zobaczę je tutaj.
Jeśli potrzebuję urządzenia, które można utworzyć za pomocą interfejsu wiersza poleceń Androida, mogę je tutaj szybko utworzyć.
Wszystko to jest obsługiwane przez interfejs wiersza poleceń Androida.
Przejdę tutaj i połączę się z urządzeniem.
A jeśli go odblokuję, ups.
Widzę tutaj zaktualizowaną aplikację.
Mogę też wejść z nią w interakcję, aby sprawdzić, czy działa zgodnie z oczekiwaniami.
Mogę też sprawdzić, czy jest adaptacyjny.
Wróćmy do tego.
Spójrz na te przydatne przyciski, których mogę używać.
OK.
Nie.
OK, gotowe.
Przełączę się na układ podzielonego ekranu. Widzimy, że automatycznie dostosowuje się do układu z jednym panelem.
Jeśli otworzę go ponownie, dostosuje się do nowego rozmiaru.
To jest zaktualizowana wtyczka interfejsu wiersza poleceń Androida do Google Antigravity, która nie tylko zawiera wszystkie najnowsze funkcje, które pokazaliśmy, ale też te głębokie integracje.
Mamy też oficjalne wtyczki do Claude Code i Codex, a niektóre z tych głębszych integracji będą dostępne już wkrótce.
OK.
OK.
Dzięki umiejętnościom interfejsu wiersza poleceń Androida i naszym oficjalnym wtyczkom agentów umożliwiamy agentom wykonywanie znacznie większej liczby zadań w wyższej jakości i w krótszym czasie.
Na przykład poprosiliśmy Claude Opus o przetestowanie aplikacji w 6 różnych ścieżkach użytkownika na 6 różnych urządzeniach i użycie interfejsu wiersza poleceń Androida do znalezienia i usunięcia wycieków pamięci.
Poprosiliśmy też Claude Opus o wykonanie tego samego zadania bez interfejsu wiersza poleceń Androida.
Wpływ interfejsu wiersza poleceń Androida na efektywność agentów jest oczywisty.
W przypadku interfejsu wiersza poleceń Androida agenty Claude mogą wykonywać zadania 2 razy szybciej, używając znacznie mniejszej liczby tokenów.
Interfejs wiersza poleceń Androida to nie tylko wygoda dla programistów aplikacji na Androida, ale też zasadnicza zmiana w efektywności, z jaką agenty AI radzą sobie z trudnymi zadaniami programistów aplikacji na Androida.
Podobne wyniki uzyskaliśmy w przypadku wielu innych poleceń, które dziś wprowadziliśmy.
Na przykład dzięki podglądowi agenty mogą natychmiast renderować podglądy i wyświetlać je użytkownikowi, zamiast powoli kompilować i uruchamiać pętle w celu sprawdzenia funkcji kompozycyjnych. Pozwala to skrócić czas iteracji nawet o 77%.
Dzięki poleceniu Analyze złożone kompilacje i inspekcje, które wymagały dziesiątek operacji w obie strony, sprowadzają się do jednego ustrukturyzowanego polecenia, co pozwala na użycie o 5,5 razy mniejszej liczby tokenów wyjściowych.
Polecenie Input w interfejsie wiersza poleceń używa teraz ustrukturyzowanych działań semantycznych, aby uniknąć halucynacji agenta i skomplikowanych obliczeń współrzędnych, co pozwala na wykonywanie zadań o 25% szybciej.
Wniosek jest prosty: udostępnienie agentom ustrukturyzowanych narzędzi interfejsu wiersza poleceń natywnych dla Androida nie tylko oszczędza czas i tokeny, ale też eliminuje problemy tam, gdzie większość agentów sobie nie radzi.
Były to nasze testy wewnętrzne, ale zachęcamy do zaktualizowania interfejsu wiersza poleceń Androida i samodzielnego wypróbowania tej funkcji.
OK.
Teraz przejdźmy do miejsca stworzonego od początku do końca dla deweloperów aplikacji na Androida, czyli edytora, systemu kompilacji, emulatora, profilerów, inspektorów i wielu innych narzędzi.
Oczywiście mam na myśli Android Studio.
Android Studio wprowadziło więc programowanie oparte na agentach w środowisku IDE, głęboko integrując Gemini.
Dziś dostęp do Gemini z Android Studio jest łatwiejszy niż kiedykolwiek wcześniej.
Możesz teraz korzystać z limitu z dotychczasowej subskrypcji Google AI Pro lub AI Ultra albo połączyć się za pomocą konta służbowego Gemini Enterprise organizacji.
Jednak deweloperzy mówią nam też: „Mój zespół i ja używamy już agenta, który nie jest Gemini.
Płacimy za nią i skonfigurowaliśmy ją.
Jak możemy to wykorzystać w Android Studio?”
Przyjrzyjmy się, jak można to zrobić dzięki obsłudze funkcji Bring Your Own Agent w Android Studio Rabbit 2.
Przejdźmy do urządzenia demonstracyjnego.
Świetnie.
OK.
Oto aplikacja Pocket Casts w Android Studio.
Pierwszą rzeczą, którą chcę zrobić, jest skonfigurowanie agenta.
Otworzę okno Ustawienia.
W sekcji Narzędzia, AI, a następnie Agenty widzę nowy ekran, na którym mogę skonfigurować wybranego agenta.
W Android Studio jest już wbudowany agent, ale jak widać, skonfigurowałem i uwierzytelniłem kilka innych, w tym agenta Claude, który korzysta już z mojej subskrypcji, której używam z Claude Code poza Android Studio.
Można też wskazać klucz interfejsu API lub konfigurację.
Jeśli nie widzisz agenta, którego preferujesz lub którego używasz, możesz wybrać go z rozrastającego się rynku agentów.
Warto więc się z nią zapoznać.
OK.
Zrobiłem to, więc przejdę do okna agenta.
Zacznijmy od czegoś prostego.
Hej, kim jesteś?
Do jakich narzędzi Android Studio masz dostęp?
OK.
W tym przypadku mam już wybrany agent Claude, ale mogę wybrać dowolny z innych skonfigurowanych agentów, a także dowolny model, do którego mam dostęp w ramach subskrypcji.
I tutaj jest potwierdzenie: „Cześć, jestem Claude Code.
Używasz Opus 5.5”.
Oto wszystkie narzędzia, które stworzyliśmy na przestrzeni lat i zoptymalizowaliśmy pod kątem programowania na Androida, do których agent ma teraz dostęp przez Android Studio.
Od znajdowania i modyfikowania plików, przeprowadzania analizy statycznej i analizowania plików, kompilowania, synchronizowania, renderowania podglądów Compose, wdrażania urządzeń i oczywiście dostępu do bogatej wiedzy bezpośrednio w aplikacji.
OK, spróbujmy czegoś nieco trudniejszego.
Muszę skopiować moją ściągawkę.
Wiemy, że agenty generują codziennie coraz więcej kodu, ale sprawdzanie go nadal stanowi wyzwanie.
Deweloperzy nadal odpowiadają za jakość kodu, który trafia do użytkowników, i chcemy im w tym pomóc.
Oto funkcja sprawdzania zmian.
Let's go get.
Zmiany nie muszą być lokalne.
Wskazuję tylko żądanie pull, które jest już częścią historii zmian Pocket Casts, i zostanie ono przeanalizowane.
Zajmuje to trochę czasu, więc już go wygenerowałem.
Oto on.
Nie muszę przeglądać 15 plików, które zostały zmienione, ani 800 linii kodu.
Mogę przejść tutaj i od razu dowiedzieć się, jaki jest charakter zmian w tym żądaniu pull.
Zespół dodał gesty pełnego przesunięcia, które umożliwiają dodawanie i usuwanie zakładek.
Widzę jednak, że funkcja sprawdzania zmian wykryła pewne problemy.
W efekcie przy każdej rekompozycji wywoływane jest działanie pełnego przesunięcia.
Jeśli więc na przykład usunę zakładkę, okno potwierdzenia będzie się pojawiać wielokrotnie.
To naprawdę świetna funkcja.
Wykryto te główne problemy oraz kilka innych.
Mogę wyświetlić i zobaczyć, na czym dokładnie polegają problemy.
Odwołuje się do odpowiedniego kodu i zawiera gotową poprawkę.
To świetne rozwiązanie, ponieważ mam pełny wgląd w to, jakie rozwiązanie zostanie wysłane do agenta.
Jeśli chcę coś zmienić lub poprawić, mogę to zrobić tutaj.
Mogę przejrzeć tę listę i zaznaczyć błędy, które chcę poprawić.
Na koniec mogę powiedzieć: „Hej, rozwiąż wszystkie wybrane problemy”.
Mogę też utworzyć przewodnik.
Jeśli chcę jeszcze lepiej zrozumieć, jak te wszystkie zmiany wpłynęły na różne tematy,
W tym przewodniku widzimy zmiany w tym żądaniu pull pogrupowane według tematu.
Tutaj widzimy problem, o którym mówiliśmy wcześniej, czyli że pełne przesunięcie może zostać wykonane więcej niż raz podczas ponownego tworzenia wiersza.
Mogę zrozumieć, na czym polega różnica i jakie zmiany wprowadzono w kodzie.
Mogę zaakceptować te zmiany jako sprawdzone.
Jeśli chcę, mogę oczywiście przejść do edytora, a Android Studio bardzo ułatwia poruszanie się po bazie kodu.
To była funkcja AI Change Review i obsługa Bring Your Own Agent. Obie są dostępne w wersji stabilnej Android Studio Rabbit 2 wraz z wieloma innymi funkcjami: od trybu planowania, który pomaga tworzyć bardziej złożone zadania razem z agentem, umożliwiając wykonywanie jeszcze większej liczby zadań jednocześnie dzięki równoległym czatom, po możliwość rozwiązywania i debugowania problemów, zarówno w terenie, jak i lokalnie, dostęp do offline Gemma 4 i wiele innych.
Jeśli nie masz najnowszej wersji Canary, czyli Android Studio Rabbit 3, upewnij się, że używasz najnowszej wersji stabilnej.
Dzisiaj przyjrzeliśmy się nowoczesnemu programowaniu na Androida na 3 różnych płaszczyznach.
W interfejsie wiersza poleceń Androida w terminalu zapewniamy dostęp do danych z pól, możliwość łączenia się z urządzeniami zdalnymi lub lokalnymi, możliwość analizowania wydajności aplikacji za pomocą złożonego profilowania i śledzenia oraz wiele innych funkcji.
Te polecenia są jeszcze bardziej skuteczne w rękach agentów takich jak Google Antigravity.
Oficjalna wtyczka interfejsu wiersza poleceń Androida została zaktualizowana, aby zapewnić głębszą integrację stworzoną specjalnie dla deweloperów aplikacji na Androida.
Mamy też oficjalne wtyczki do Codex i Claude Code, a niektóre z tych głębszych integracji pojawią się nieco później.
Na koniec pokazaliśmy, jak wprowadzamy funkcję Bring Your Own Agent za pomocą ACP bezpośrednio do Android Studio Rabbit 2, wraz z atrakcyjnymi funkcjami, które wykorzystują tych agentów, takimi jak AI Change Review.
W kanale Canary jest jeszcze więcej funkcji, o których nie zdążyliśmy wspomnieć, takich jak deklaratywny system kompilacji stworzony specjalnie na Androida o nazwie Lightbuild, a także asystenci migracji, którzy wykorzystują agentów, aby pomóc Ci szybciej, dokładniej i z zachowaniem wysokiej jakości przekonwertować widoki na Compose.
W tym wystąpieniu szybko omówiliśmy wiele ważnych obszarów, w które inwestujemy.
Aby dowiedzieć się więcej na tematy, które dziś poruszyliśmy, zapoznaj się z innymi niesamowitymi sesjami, które odbywają się podczas tego szczytu.
Zanim jednak się pożegnamy, chcemy, żebyście zapamiętali jedną rzecz. Niezależnie od tego, czy chodzi o prototyp Androida, czy o możliwość korzystania z własnego agenta w Android Studio, czy o inwestycje w interfejs wiersza poleceń Androida, słuchamy społeczności i naprawdę potrzebujemy Waszych opinii, abyśmy mogli jak najlepiej Wam służyć.
Zeskanuj ten kod QR i odpowiedz na kilka pytań, aby nadal przekazywać nam swoje cenne opinie.
To wszystko, co Esteban i ja chcieliśmy Wam przekazać.
Dziękuję bardzo i życzę udanego Android Dev Summit.