افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰.۱ (ژانویه ۲۰۲۶)

افزایه Android Gradle نسخه ۹٫۰ یک نسخه اصلی است که تغییراتی در میانای برنامه‌سازی کاربردی و رفتار ایجاد می‌کند.

برای به‌روزرسانی به افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰.۱، از دستیار ارتقا افزایه Android Gradle استفاده کنید. دستیار ارتقای AGP کمک می‌کند رفتارهای موجود هنگام ارتقای پروژه درصورت لزوم حفظ شود، بنابراین می‌توانید پروژه خود را برای استفاده از AGP 9.0 ارتقا دهید، حتی اگر آماده نباشید همه پیش‌فرض‌های جدید را در AGP 9.0 بپذیرید.

همچنین دو مهارت نماینده برای آسان‌تر کردن فرایند ارتقا دردسترس است. برای برنامه‌های غیر KMP، مهارت ارتقای AGP 9 را از مخزن مهارت‌های Android امتحان کنید. برای برنامه KMP، مهارت ارتقای AGP 9 از JetBrains را امتحان کنید. برای اطلاعات بیشتر درباره استفاده از مهارت‌ها در «استودیو Android»، به گسترش دادن «حالت عامل» با مهارت‌ها مراجعه کنید.

سازگاری

حداکثر سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی که افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ پشتیبانی می‌کند سطح میانای برنامه‌سازی کاربردی ۳۶.۱ است. اطلاعات سازگاری دیگر در اینجا آمده است:

کلاس‌های android DSL اکنون فقط میاناهای عمومی جدید را پیاده‌سازی می‌کنند

طی چند سال گذشته، میاناهای جدیدی برای DSL و API خود معرفی کرده‌ایم تا بهتر بتوانیم کنترل کنیم کدام APIها عمومی هستند. نسخه‌های AGP 7.x و 8.x همچنان از انواع قدیمی DSL (برای مثال BaseExtension) استفاده می‌کردند که واسط‌های عمومی جدید را نیز پیاده‌سازی می‌کردند تا سازگاری با پیشرفت کار روی واسط‌ها حفظ شود.

‫AGP 9.0 منحصراً از میاناهای DSL جدید ما استفاده می‌کند، و پیاده‌سازی‌ها به انواع جدیدی تغییر کرده‌اند که کاملاً پنهان هستند. این کار دسترسی به میانای برنامه‌سازی کاربردی متغیر قدیمی و منسوخ‌شده را نیز برمی‌دارد.

برای به‌روزرسانی به AGP 9.0، ممکن است لازم باشد کارهای زیر را انجام دهید:

• مطمئن شوید پروژه‌تان با Kotlin داخلی سازگار است: افزونه org.jetbrains.kotlin.android با DSL جدید سازگار نیست.

• انتقال پروژه‌های KMP به افزونه کتابخانه Android Gradle برای KMP: استفاده از افزونه org.jetbrains.kotlin.multiplatform در همان زیرپروژه Gradle که افزونه‌های com.android.library و com.android.application در آن قرار دارند با DSL جدید سازگار نیست.

• فایل‌های ساخت را به‌روز کنید: درحالی‌که هدف از تغییر میاناهای کاربری این است که DSL تا حد امکان مشابه باقی بماند، ممکن است تغییرات کوچکی وجود داشته باشد.

• منطق ساخت سفارشی‌تان را به‌روز کنید تا به DSL و میانای برنامه‌سازی کاربردی جدید ارجاع دهد: هرگونه ارجاع به DSL داخلی را با میاناهای DSL عمومی جایگزین کنید. در بیشتر موارد، این جایگزینی یک‌به‌یک خواهد بود. هرگونه استفاده از applicationVariants و میاناهای برنامه‌سازی کاربردی مشابه را با androidComponents API جدید جایگزین کنید. این ممکن است پیچیده‌تر باشد، زیرا میانای برنامه‌سازی کاربردی androidComponents طوری طراحی شده است که پایدارتر باشد تا افزایه‌ها برای مدت طولانی‌تری سازگار بمانند. برای مشاهده نمونه‌ها، دستورالعمل‌های Gradle ما را بررسی کنید.

• به‌روزرسانی افزایه‌های طرف سوم: برخی‌از افزایه‌های طرف سوم ممکن است همچنان به میاناهای برنامه‌سازی کاربردی یا میاناهایی وابسته باشند که دیگر دردسترس نیستند. به نسخه‌هایی از آن افزایه‌ها که با AGP 9.0 سازگار هستند مهاجرت کنید.

تغییر به میاناهای جدید DSL از استفاده افزایه‌ها و اسکریپت‌های ساخت Gradle از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی منسوخ‌شده مختلف جلوگیری می‌کند، ازجمله:

androidComponents {
    onVariants() { variant ->
        variant.signingConfig
            .enableV1Signing.set(false)
    }
}

androidComponents {
    beforeVariants(
        selector()
            .withBuildType("debug")
            .withFlavor("color", "blue")
    ) { variantBuilder ->
        variantBuilder.enable = false
    }
  }

اگر به AGP 9.0 به‌روزرسانی کنید و پیام خطای زیر را ببینید، به این معنی است که پروژه شما هنوز به برخی‌از انواع قدیمی ارجاع می‌دهد:

java.lang.ClassCastException: class com.android.build.gradle.internal.dsl.ApplicationExtensionImpl$AgpDecorated_Decorated
cannot be cast to class com.android.build.gradle.BaseExtension

اگر افزایه‌های شخص ثالث ناسازگار مانع شما می‌شوند، می‌توانید انصراف دهید و پیاده‌سازی‌های قدیمی را برای DSL و همچنین میانای برنامه‌نویسی کاربردی متغیر قدیمی برگردانید. درحین انجام این کار، میاناهای جدید نیز دردسترس هستند و همچنان می‌توانید منطق ساخت خود را به میانای برنامه‌سازی کاربردی جدید به‌روز کنید. برای انصراف دادن، این خط را در فایل gradle.properties خود اضافه کنید:

android.newDsl=false

یا برای انتقال تدریجی‌تر، AGP 9.4 به شما امکان می‌دهد از ماژول‌های فردی انصراف دهید. برای آشنایی با نحوه انجام این کار، انصراف از ماژول Variant API را ببینید.

کلاس‌های قبلی در AGP 9.0 به‌عنوان منسوخ علامت‌گذاری شده‌اند. این یعنی پروژه‌هایی که پرچم newDsl را غیرفعال می‌کنند، هشدارهای منسوخ شدن را خواهند دید، ازجمله در خود بلوک android.

همچنین می‌توانید قبل‌از ارتقا به AGP 9.0، ارتقا به میاناهای برنامه‌سازی کاربردی جدید را شروع کنید. میانا‌های جدید برای بسیاری از نسخه‌های AGP وجود داشته‌اند و بنابراین می‌توانید ترکیبی از جدید و قدیمی داشته باشید. اسناد مرجع AGP API سطح API را برای هر نسخه AGP و زمان اضافه شدن هر کلاس، روش، و فیلد نشان می‌دهد.

ما با نویسندگان افزایه‌های پرکاربرد تماس می‌گیریم تا به آن‌ها کمک کنیم افزایه‌هایی را که کاملاً با حالت‌های جدید سازگار هستند تطبیق دهند و منتشر کنند، و به بهبود «دستیار ارتقای AGP» در Android Studio ادامه خواهیم داد تا شما را در فرایند انتقال راهنمایی کنیم.

اگر متوجه شدید که DSL جدید یا Variant API فاقد قابلیت‌ها یا ویژگی‌هایی است، لطفاً در اسرع وقت مشکل را ثبت کنید.

Kotlin داخلی

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ پشتیبانی داخلی Kotlin را معرفی می‌کند و آن را به‌طور پیش‌فرض فعال می‌کند. این یعنی دیگر لازم نیست افزونه org.jetbrains.kotlin.android (یا kotlin-android) را در فایل‌های ساخت خود اعمال کنید تا فایل‌های منبع Kotlin را کامپایل کنید. این کار ادغام Kotlin با AGP را ساده می‌کند، از استفاده از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی منسوخ‌شده جلوگیری می‌کند، و در برخی موارد عملکرد را بهبود می‌بخشد.

بنابراین، وقتی پروژه‌تان را به AGP 9.0 ارتقا می‌دهید، باید به Kotlin داخلی منتقل شوید یا انصراف دهید.

همچنین می‌توانید پشتیبانی Kotlin داخلی را به‌طور انتخابی برای زیرپروژه‌های Gradle که منابع Kotlin ندارند غیرفعال کنید.

وابستگی زمان اجرا به افزایه Kotlin Gradle

برای ارائه پشتیبانی توکار Kotlin، افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ اکنون وابستگی زمان اجرا به افزایه Kotlin Gradle (KGP) نسخه ۲.۲.۱۰ دارد. یعنی دیگر لازم نیست نسخه KGP را اعلام کنید و اگر از نسخه KGP پایین‌تر از ۲.۲.۱۰ استفاده می‌کنید، Gradle به‌طور خودکار نسخه KGP شما را به ۲.۲.۱۰ ارتقا می‌دهد. به‌طور مشابه، اگر از نسخه KSP پایین‌تر از ۲.۲.۱۰-۲.۰.۲ استفاده می‌کنید، AGP آن را به ۲.۲.۱۰-۲.۰.۲ ارتقا می‌دهد تا با نسخه KGP مطابقت داشته باشد.

به نسخه بالاتر KGP ارتقا دهید

برای استفاده از نسخه بالاتر KGP یا KSP، موارد زیر را به فایل ساخت سطح بالای خود اضافه کنید:

buildscript {
    dependencies {
        // For KGP
        classpath("org.jetbrains.kotlin:kotlin-gradle-plugin:KGP_VERSION")

        // For KSP
        classpath("com.google.devtools.ksp:symbol-processing-gradle-plugin:KSP_VERSION")
    }
}

تنزل دادن به نسخه پایین‌تر KGP

فقط درصورتی می‌توانید نسخه KGP را تنزل دهید که از Kotlin داخلی انصراف داده باشید. دلیلش این است که AGP 9.0 به‌طور پیش‌فرض Kotlin داخلی را فعال می‌کند و Kotlin داخلی به KGP 2.2.10 یا بالاتر نیاز دارد.

برای استفاده از نسخه پایین‌تر KGP یا KSP، آن نسخه را در فایل ساخت سطح بالا بااستفاده از اعلامیه نسخه دقیق اعلام کنید:

buildscript {
    dependencies {
        // For KGP
        classpath("org.jetbrains.kotlin:kotlin-gradle-plugin") {
            version { strictly("KGP_VERSION") }
        }

        // For KSP
        classpath("com.google.devtools.ksp:symbol-processing-gradle-plugin") {
            version { strictly("KSP_VERSION") }
        }
    }
}

توجه داشته باشید که حداقل نسخه KGP که می‌توانید به آن تنزل دهید نسخه ۲.۰.۰ است.

پشتیبانی IDE برای تست فیکسچرها

AGP 9.0 پشتیبانی کامل از IDE «استودیو Android» را برای تجهیزات آزمایشی به‌همراه دارد.

Fused Library Plugin

«افزونه کتابخانه ادغام‌شده» (پیش‌نمایش) به شما امکان می‌دهد چندین کتابخانه را به‌عنوان یک «کتابخانه Android»‏ AAR منتشر کنید. این کار می‌تواند باعث شود کاربران شما راحت‌تر به مصنوعات منتشرشده شما وابسته شوند.

برای اطلاعات درباره شروع به کار، به انتشار چند کتابخانه Android به‌عنوان یک کتابخانه با «کتابخانه ادغام‌شده» مراجعه کنید.

تغییرات رفتاری

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ رفتارهای جدید زیر را دارد:

‫AGP 9.0 شامل به‌روزرسانی‌هایی برای پیش‌فرض‌های ویژگی‌های Gradle زیر است. این گزینه به شما امکان می‌دهد هنگام ارتقا دادن، رفتار AGP 8.13 را حفظ کنید:

android {
  defaultConfig {
    testInstrumentationRunner = "..."
  }
}

android {
  buildFeatures {
    resValues = true
  }
}

android {
  buildFeatures {
    shaders = true
  }
}

ویژگی‌های برداشته‌شده

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ عملکرد زیر را حذف می‌کند:

• پشتیبانی از برنامه Wear OS جاسازی‌شده
  AGP 9.0 پشتیبانی از جاسازی برنامه‌های Wear OS را که دیگر در Play پشتیبانی نمی‌شود برمی‌دارد. این شامل برداشتن پیکربندی‌های wearApp و AndroidSourceSet.wearAppConfigurationName DSL می‌شود. برای آشنایی با نحوه انتشار برنامه در Wear OS، توزیع در Wear OS را ببینید.
• androidDependencies و sourceSets تکلیف را گزارش کردند
• پشتیبانی از APK جداشده براساس تراکم
  AGP 9.0 پشتیبانی از ایجاد APK جداشده براساس تراکم صفحه‌نمایش را حذف می‌کند. عملکرد و میاناهای برنامه‌سازی کاربردی مرتبط برداشته شده‌اند. برای تقسیم کردن APK براساس تراکم صفحه‌نمایش بااستفاده از AGP نسخه ۹.۰ یا بالاتر، از دسته‌های برنامه استفاده کنید.

‫DSL تغییریافته

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ تغییرات DSL شکننده زیر را دارد:

• پارامترسازی CommonExtension برداشته شده است.

  این به‌خودی‌خود فقط یک تغییر مخرب در سطح منبع است که کمک می‌کند از تغییرات مخرب در سطح منبع در آینده جلوگیری شود، اما همچنین به این معنی است که روش‌های مسدود کردن باید از CommonExtension به ApplicationExtension،‏ LibraryExtension، DynamicFeatureExtension، و TestExtension منتقل شوند.

  هنگام ارتقا دادن پروژه به AGP 9.0، کد افزایه Gradle را که از آن پارامترها یا روش‌های بلوک استفاده می‌کند بازسازی کنید. برای مثال، افزونه زیر به‌روزرسانی شده است تا پارامتر نوع را بردارد و به روش‌های بلوک برداشته‌شده متکی نباشد:

  AGP 8.13

  val commonExtension: CommonExtension<*, *, *, *, *, *> =
          extensions.getByType(CommonExtension::class)
  commonExtension.apply {
      defaultConfig {
          minSdk {
              version = release(28)
          }
      }
  }
  

  AGP 9.0

  val commonExtension: CommonExtension =
          extensions.getByType(CommonExtension::class)
  commonExtension.apply {
      defaultConfig.apply {
          minSdk {
              version = release(28)
          }
      }
  }
  

  برای افزایه‌هایی که طیفی از نسخه‌های AGP را هدف قرار می‌دهند، استفاده مستقیم از getter با نسخه‌های AGP پایین‌تر از ۹.۰ سازگاری دودویی دارد.

‫DSL برداشته‌شده

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ موارد زیر را برمی‌دارد:

• AndroidSourceSet.jni، چون کار نمی‌کرد.

• AndroidSourceSet.wearAppConfigurationName، زیرا به پشتیبانی از برنامه Wear OS جاسازی‌شده برداشته‌شده مربوط می‌شود.

• BuildType.isRenderscriptDebuggable، چون کار نمی‌کرد.

• DependencyVariantSelection. با DependencySelection جایگزین شده است که به‌صورت kotlin.android.localDependencySelection نمایش داده می‌شود

• Installation.installOptions(String). این ویژگی با ویژگی تغییرپذیر Installation.installOptions جایگزین شده است.

• بلوک آزمایشی، اما هرگز تثبیت‌نشده PostProcessing.

• ProductFlavor.setDimension، که با خصوصیت dimension جایگزین شده است

• LanguageSplitOptions، که فقط برای Google Play Instant مفید بود، که منسوخ شده است.

• DensitySplit، چون این ویژگی دیگر پشتیبانی نمی‌شود. جایگزین آن استفاده از دسته‌های برنامه است.

میاناهای برنامه‌سازی کاربردی برداشته‌شده

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰ موارد زیر را برمی‌دارد:

• AndroidComponentsExtension.finalizeDSl. این ویژگی با finalizeDsl جایگزین شده است

• Component.transformClassesWith. این ویژگی با Instrumentation.transformClassesWith جایگزین شده است

• Component.setAsmFramesComputationMode. این مورد با Instrumentation.setAsmFramesComputationMode جایگزین شده است

• ComponentBuilder.enabled. ComponentBuilder.enable جایگزین آن شده است.

• DependenciesInfoBuilder.includedInApk. با includeInApk جایگزین شده است

• DependenciesInfoBuilder.includedInBundle. با includeInBundle جایگزین شده است

• GeneratesApk.targetSdkVersion. targetSdk جایگزین آن شده است

• Variant.minSdkVersion. minSdk جایگزین آن شده است

• Variant.maxSdkVersion. maxSdk جایگزین آن شده است

• Variant.targetSdkVersion. targetSdk جایگزین آن شده است

• Variant.unitTest، زیرا برای افزایه com.android.test قابل‌اجرا نبود. ‫unitTest در زیرشاخه‌های VariantBuilder که HasUnitTest را گسترش می‌دهند دردسترس است.

• VariantBuilder.targetSdk و targetSdkPreview، زیرا در کتابخانه‌ها معنی‌دار نبودند. درعوض از GeneratesApkBuilder.targetSdk یا GeneratesApkBuilder.targetSdkPreview استفاده کنید.

• VariantBuilder.enableUnitTest، زیرا برای افزایه com.android.test قابل‌اجرا نبود. ‫enableUnitTest در زیرشاخه‌های VariantBuilder که HasUnitTestBuilder را گسترش می‌دهند دردسترس است.

• VariantBuilder.unitTestEnabled به‌نفع enableUnitTest که نام‌گذاری سازگارتری دارد در زیرنوع‌های VariantBuilder که HasUnitTestBuilder را گسترش می‌دهند برداشته شده است.

• VariantOutput.enable. enabled جایگزین آن شده است

• ‫FeaturePlugin و FeatureExtension منسوخ و غیرفعال شده‌اند.

• میاناهای برنامه‌سازی کاربردی BaseExtension.registerTransform منسوخ و غیرفعال‌شده که فقط برای امکان کامپایل کردن در جدیدترین نسخه AGP باقی مانده بودند، درحالی‌که هدفشان اجرا در AGP 4.2 یا پایین‌تر بود.

ویژگی‌های Gradle برداشته شد

ویژگی‌های Gradle زیر در ابتدا به‌عنوان روش‌هایی برای غیرفعال کردن سراسری ویژگی‌هایی که به‌طور پیش‌فرض فعال بودند اضافه شدند.

این ویژگی‌ها از AGP 8.0 یا پایین‌تر به‌طور پیش‌فرض غیرفعال شده‌اند. برای ساخت کارآمدتر، این ویژگی‌ها را فقط در زیرپروژه‌هایی که از آن‌ها استفاده می‌کنند فعال کنید.

android {
  buildFeatures {
    aidl = true
  }
}

android {
  buildFeatures {
    renderScript = true
  }
}

ویژگی‌های Gradle اعمال‌شده

اگر ویژگی‌های Gradle زیر را تنظیم کنید، AGP 9.0 خطا می‌دهد.

دستیار ارتقای افزایه Android Gradle پروژه‌هایی را که از این ویژگی‌ها استفاده می‌کنند به AGP 9.0 ارتقا نخواهد داد.

تغییرات R8

تغییرات R8 زیر در AGP 9.0.0 گنجانده شده است.

گزینه پیکربندی جدید -processkotlinnullchecks

گزینه جدید R8 -processkotlinnullchecks را برای پیکربندی R8 برای پردازش بررسی‌های Kotlin null اضافه کرده‌ایم. این گزینه متغیر مستقل اجباری‌ای دارد که باید یکی از این سه مقدار باشد: keep، remove_message، و remove. این گزینه بررسی‌های تهی زیر را که توسط کامپایلر Kotlin اضافه شده است پردازش می‌کند:

class kotlin.jvm.internal.Intrinsics {
  void checkNotNull(java.lang.Object);
  void checkNotNull(java.lang.Object, java.lang.String);
  void checkExpressionValueIsNotNull(
      java.lang.Object, java.lang.String);
  void checkNotNullExpressionValue(
      java.lang.Object, java.lang.String);
  void checkReturnedValueIsNotNull(
      java.lang.Object, java.lang.String);
  void checkReturnedValueIsNotNull(
      java.lang.Object, java.lang.String, java.lang.String);
  void checkFieldIsNotNull(java.lang.Object, java.lang.String);
  void checkFieldIsNotNull(
      java.lang.Object, java.lang.String, java.lang.String);
  void checkParameterIsNotNull(java.lang.Object, java.lang.String);
  void checkNotNullParameter(java.lang.Object, java.lang.String);
}

مقادیر گزینه، که از ضعیف‌ترین به قوی‌ترین مرتب شده‌اند، تأثیر زیر را دارند:

• keep بررسی‌ها را تغییر نمی‌دهد.
• remove_message هر فراخوانی روش بررسی را به فراخوانی getClass() در اولین آرگومان فراخوانی بازنویسی می‌کند (به‌طور مؤثر بررسی null را حفظ می‌کند، اما بدون هیچ پیامی).
• ‫remove بررسی‌ها را کاملاً برمی‌دارد.

به‌طور پیش‌فرض، R8 از remove_message استفاده می‌کند. هرگونه مشخصات -processkotlinnullchecks آن را لغو خواهد کرد. اگر چندین بار مشخص شده باشد، از قوی‌ترین مقدار استفاده می‌شود.

Stop propagating keep info to companion methods

وقتی قوانین نگهداری با روش‌های میانای مشمول شکرزدایی مطابقت داشته باشند، R8 قبلاً به‌طور داخلی بیت‌های مجاز نبودن بهینه‌سازی و مجاز نبودن کوچک‌سازی را به روش‌های همراه ترکیبی منتقل می‌کرد.

از AGP 9.0، قوانین نگهداری دیگر برای روش‌های همراه اعمال نمی‌شود. این با این واقعیت مطابقت دارد که قوانین حفظ برای سایر فیلدها/روش‌ها/کلاس‌های ترکیب‌شده توسط کامپایلر قابل‌اعمال نیستند.

با انتقال بیت‌های غیرمجاز کردن بهینه‌سازی و غیرمجاز کردن کوچک کردن به روش‌های همراه، قبلاً از مورد استفاده زیر پشتیبانی می‌شد:

1. کتابخانه‌ای با default/static/private روش میانای DEX با minSdk < 24 و قوانینی که روش‌های میانای را حفظ می‌کنند کامپایل کنید.
2. برنامه‌ای را با کتابخانه در classpath و -applymapping کامپایل کنید.
3. برنامه و کتابخانه را ادغام کنید.

توجه داشته باشید که این فقط با -applymapping کار می‌کند زیرا بیت disallow obfuscation به روش‌های همراه منتقل نمی‌شود—یعنی کلاس‌های همراه تولیدشده از مرحله ۱ نام‌های روش مبهم‌شده خواهند داشت.

ازاین‌پس، این مورد استفاده دیگر برای minSdk < ۲۴ پشتیبانی نمی‌شود. راه حل موقت این است که کارهای زیر را انجام دهید:

1. Desugar the library with default/static/private interface methods to class files with minSdk < 24.
2. مصنوع شکرزدایی‌شده را بااستفاده از R8 و قوانینی که روش‌های میانای کلاس‌های همراه را حفظ می‌کنند کامپایل کنید.
3. برنامه را با کتابخانه در classpath کامپایل کنید.
4. برنامه و داده‌های شکرزدایی‌شده را ادغام کنید.

عوارض جانبی دیگر این است که دیگر نمی‌توان ویژگی‌های کلاس داخلی و روش محصورکننده را برای کلاس‌های ناشناس و محلی در روش‌های همراه میانای Kotlin نگه داشت.

تغییر فایل منبع منتشرشده پیش‌فرض به r8-map-id-<MAP_ID>

این تغییر از نسخه ۸.۱۲.۰ در AGP اعمال شده است.

وقتی ردیابی مجدد لازم باشد (یعنی وقتی مبهم‌سازی یا بهینه‌سازی فعال باشد)، مشخصه فایل منبع صادرشده پیش‌فرض برای کلاس از SourceFile به r8-map-id-<MAP_ID> تغییر می‌کند.

با داشتن رد پشته مبهم، مشخصه فایل منبع جدید امکان استخراج شناسه فایل نگاشت موردنیاز برای ردیابی مجدد را فراهم می‌کند، که می‌تواند برای پشتیبانی از ردیابی مجدد خودکار رد پشته‌ها در Logcat استفاده شود.

اگر از مشخصه فایل منبع سفارشی استفاده شود (-renamesourcefileattribute) این مشخصه فایل منبع سفارشی همچنان اولویت دارد.

در حالت سازگاری ProGuard (وقتی gradle.properties حاوی android.enableR8.fullMode=false باشد)، انتشار مشخصه فایل منبع r8-map-id-<MAP_ID> فقط درصورتی اعمال می‌شود که مشخصه SourceFile حفظ نشده باشد. برنامه‌هایی که از حالت سازگاری ProGuard استفاده می‌کنند و می‌خواهند شناسه فایل نگاشت را در رد پشته خود اضافه کنند باید -keepattributes SourceFile را بردارند (یا به حالت کامل R8 مهاجرت کنند).

شناسه نقشه استفاده‌شده در r8-map-id-<MAP_ID> درهم‌ساز کامل نقشه است و پیشوند ۷ نویسه‌ای درهم‌ساز نقشه نیست که قبلاً استفاده می‌شد.

فعال کردن استفاده از نام‌های مصنوعی کوچک‌شده در شکرزدایی L8

نام کلاس‌های مصنوعی تولیدشده توسط D8 معمولاً حاوی رشته فرعی $$ExternalSynthetic است که به شما می‌گوید این کلاس مصنوعی توسط D8 تولید شده است. علاوه‌براین، نام مصنوعی نوع مصنوعی را نیز کدگذاری می‌کند (برای مثال، Backport، Lambda). این امر تأثیر منفی بر اندازه DEX حاصل دارد، زیرا نام‌های کلاس فضای بیشتری را در استخر رشته اشغال می‌کنند.

AGP 9.0‏ L8 (شکرزدایی کتابخانه اصلی) را پیکربندی می‌کند تا فایل DEX حاوی همه کلاس‌های j$ از قالب نام کلاس کوتاه‌شده جدیدی برای کلاس‌های مصنوعی استفاده کند. نام کلاس جدید از شناسه عددی (برای مثال، $1) استفاده می‌کند.

برداشتن پشتیبانی برای -addconfigurationdebugging

AGP 9.0 پشتیبانی از -addconfigurationdebugging را برمی‌دارد. اکنون اگر از پرچم استفاده شود، کامپایلر هشدار می‌دهد.

برداشتن پشتیبانی از تولید قوانین L8 از D8/R8

این تغییر فقط برای توسعه‌دهندگانی که مستقیماً از خط فرمان D8/R8 یا میاناهای برنامه‌سازی کاربردی استفاده می‌کنند مربوط است.

R8 9.0 پشتیبانی از تولید قوانین حفظ برای L8 از D8 و R8 را حذف می‌کند. درعوض باید از TraceReferences برای این منظور استفاده کنید.

به‌طور دقیق‌تر، روش‌های D8Command.builder.setDesugaredLibraryKeepRuleConsumer و R8Command.Builder.setDesugaredLibraryKeepRuleConsumer برداشته شده‌اند و پشتیبانی از --desugared-lib-pg-conf-output از گزینه‌های خط فرمان D8 و R8 برداشته شده است.

مشکلات برطرف‌شده

افزایه Android Gradle نسخه ۹.۰.۰