پیمایش در عینک باید درست مثل دیگر دستگاه‌های Android آشنا باشد. برنامه شما می‌تواند از بسیاری از الگوهای پیمایش مشابه استفاده کند، مانند تند کشیدن برای پیمایش محتوای رسانه و پشته قبلی‌ها.
به‌دلیل سادگی برنامه‌های Glasses، پیمایش باید سطحی باقی بماند.
تند کشیدن برای پیمایش محتوا
این مدل تند کشیدن را به‌عنوان روشی برای پیمایش جانبی کاربر در انواع محتوا هم‌تراز می‌کند. در «عینک صوتی»، رسانه همان محتوا است. در عینک نمایشگردار، واسط کاربر دیداری محتوا است.
برگشتن درون‌برنامه‌ای
اشاره برگشت سیستم به کاربران امکان می‌دهد یک مرحله در پشته لایه برنامه به عقب برگردند. وقتی در بالاترین سطح برنامه هستید، دکمه برگشت سیستم به «صفحه اصلی» پیمایش می‌کند. سطوح را در حداقل نگه دارید تا بار شناختی کاهش یابد و کاربر بتواند به‌سرعت به صفحه اصلی پیمایش کند.
در عینک‌های بدون نمایشگر، دکمه «برگشت» توسط سیستم مدیریت می‌شود، اما می‌توان آن را برای نمایشگر سفارشی‌سازی کرد. در عینک نمایشگردار، تند کشیدن به‌پایین روی صفحه لمسی عملکرد برگشت سیستم را اجرا می‌کند.
درحال پایان دادن به فعالیت عینک
به کاربر اجازه دهید فعالیت فعلی را پایان دهد و از برنامه شما خارج شود. پایان دادن به فعالیت بلافاصله پس‌از تند کشیدن به عقب برای جاری‌سازی‌های صوتی مداوم مانند تماس‌ها، ترجمه، و Gemini بهترین گزینه است. برای فعالیت‌های طولانی‌تر که پایان تصادفی جلسه باعث ازدست رفتن پیشرفت می‌شود، مرحله تأیید دومی را معرفی کنید.
در عینک صوتی، از تند کشیدن به عقب به‌عنوان روش خروج استفاده کنید. برنامه‌ها نماد شنیداری خروج عمومی پخش نمی‌کنند؛ سیگنال‌های خروج را به خلاصه‌های گفتاری اختیاری فعالیت محدود کنید.
برای کنش‌های مخرب مانند پایان دادن به تماس یا توقف تمرین، تأیید ثانویه را درنظر بگیرید. برای مثال:
- کاربر تند به عقب می‌کشد و برنامه می‌خواند: «پیاده‌روی تمام شود؟ برای تأیید کردن، دوباره برگردید.»
- کاربر دوباره تند به‌عقب می‌کشد: «پیاده‌روی تمام شد. ۲.۸ مایل پیاده‌روی کردید.»
- وقتی خواندن تمام شد، فعالیت خروج را فراخوانی کنید.
در عینک نمایشگردار، انعطاف‌پذیری بیشتری برای نحوه پایان دادن به فعالیت دارید. دکمه‌ای در میانای خود قرار دهید تا امکان خروج واضحی فراهم شود.
