برنامه‌تان را بااستفاده از چارچوب میانای کاربر Jetpack Compose Glimmer برای تجربه‌های افزوده که روی نمایشگرهای شفاف نوری کار می‌کنند بسازید. Jetpack Compose Glimmer یکی از اولین چارچوب‌های واسط کاربر است که برای نمایشگرهای شفاف و عینک‌ها بهینه‌سازی شده است.
۱. تصمیم‌گیری درباره مسیرهای کاربر
بر مسیرهای قطعی کاربر (CUJ) که با اصول نگاه اجمالی به فرم فاکتور عینک سازگار است تمرکز کنید. این موضوع می‌تواند با حداقل واسط کاربر یا فقط صدا بیان شود و درعین‌حال به کاربر اجازه دهد در محیط اطراف خود حضور داشته باشد. برای پیدا کردن فرصت‌ها، نقاط ورودی را در برنامه فعلی‌تان که از Glasses بهره می‌برند شروع کنید.
برای مثال، کاربر می‌تواند از مسیرهای پیاده‌روی گام‌به‌گام در حالت دست‌آزاد بهره‌مند شود تا به او کمک کند به مقصدش پیمایش کند.
مسیر کاربر انتخاب‌شده باید اصول ایمنی، راحتی، و عملکرد را نیز درنظر بگیرد. برای مثال، تکالیفی را انتخاب نکنید که به دوربین کاربر برای مدت طولانی غیرضروری نیاز داشته باشد یا حریم خصوصی او را نقض کند.
با اصول بنیادی آشنا شوید.
انجام دهید
نبایدها
۲. کوچک کردن و ترجمه کردن
برای واسط کاربر حالت نمایش، با CUJ از برنامه اصلی‌تان شروع کنید:
بهینه‌سازی چیدمان‌ها برای تمرکز: چیدمان‌ها اطلاعات ضروری را در اولویت قرار می‌دهند، تعداد کنش‌ها و عناصر بصری را کاهش می‌دهند تا تمرکز کاربر حفظ شود.
استفاده از عمق برای سلسله‌مراتب: از عمق برای نشان دادن اولویت عنصر استفاده می‌شود.
طراحی از پایین به بالا: هنگام ساختن مدل‌های آزمایشی، از پایین شروع کنید و مؤلفه‌ها را به‌سمت بالا بچینید.
ترجمه مؤلفه‌های بصری: برای عینک نمایشگردار، از مؤلفه‌های Jetpack Compose Glimmer و الگوهای چیدمان استفاده کنید.
درباره مؤلفه‌ها و نمای برنامه بیشتر بخوانید.
۳. جریان و نشانه‌های صوتی
با صدا مکالمه کنید. درحالی‌که صدا باید بخش بزرگی از تجربه برنامه شما را حتی در عینک‌های نمایشگردار تشکیل دهد، باید تجربه فقط صوتی را نیز برای عینک‌های صوتی درنظر بگیرید. می‌توانید این کار را با ایجاد یک نقشه جریان فقط صوتی برای توصیف این تجربه انجام دهید. تعاملات و بازخوردها را با نشانه‌های صوتی و گفتگو یادداشت کنید. طراحی‌تان را ارزیابی کنید تا از سردرگم کردن کاربر با جریان صوتی‌تان جلوگیری کنید.
۴. کنترل‌های ورودی نقشه
حتماً ورودی‌های مربوط به کنترل‌های دستگاه و اشاره‌ها را ترسیم کنید. می‌توانید با ترجمه تعامل‌های اصلی برنامه، مانند تک‌ضرب زدن، به تک‌ضرب زدن روی پد لمسی شروع کنید.
۵. SysUI را درنظر بگیرید
حساب برای دیگر میاناهای سیستم.
برنامه‌تان در صفحه اصلی و دیگر ویژگی‌های سیستم، مثل اعلان‌ها، درصورت استفاده نشان داده خواهد شد. این اعلان‌ها می‌توانند در نوار سیستم نشان داده شوند.
۶. ایالت‌های دیگر
برنامه شما با سناریوهای مختلفی در عینک‌های صوتی و نمایشگردار مواجه خواهد شد، مانند مشکلات اتصال یا اجازه. این حالت‌های مختلف را هم در برنامه اصلی و هم در برنامه عینک درنظر بگیرید.
حتماً برای اجازه‌های ویژگی دستگاه درخواست دهید.
به‌یاد داشته باشید که باید این موارد را ازطریق واسط کاربر دیداری و صدا درنظر بگیرید. برای مثال، بازخورد صوتی ارائه دهید تا به کاربر اطلاع دهید که باید جریان اجازه را در دستگاه همراهش تکمیل کند یا خطاها را بخواند.
توجه: با کیت میانای کاربری Jetpack Compose Glimmer در Figma شروع کنید.