پیکسل‌های مستقل از چگالی (dp) و پیکسل‌های مقیاس‌پذیر (sp) برای ساختن چیدمان‌ها و ارائه قلم‌هایی که به‌طور یکنواخت به طیف گسترده‌ای از چگالی‌های صفحه‌نمایش، کلاس‌های اندازه، عوامل شکل، و نسبت‌های ابعادی که دستگاه‌های Android را تشکیل می‌دهند، پاسخ می‌دهند، ضروری هستند.
ربودن مالکیت توپ
- اگر از شبکه پایه استفاده می‌کنید، به اندازه‌های ۴ و ۸ پایبند باشید.
- مشخصات را به‌جای پیکسل، با dp و sp نشان‌گذاری کنید.
- گرافیک‌های بیت‌مپ (شطرنجی) را برای همه دسته‌ها صادر کنید.
- با ذهنیت واکنش‌گرا و با درنظر گرفتن کلاس‌های اندازه، وضوح، و نسبت‌های ابعادی مختلف طراحی کنید.
- پیکسل‌های مستقل از تراکم (dp): پیکسل‌های مستقل از تراکم واحدهای انعطاف‌پذیری هستند که مقیاس‌بندی می‌شوند تا در هر صفحه‌نمایشی ابعاد یکسانی داشته باشند. این اندازه‌ها براساس تراکم فیزیکی صفحه‌نمایش است. این واحدها نسبت به صفحه‌نمایش ۱۶۰ نقطه در اینچ (dpi) هستند که در آن ۱ dp تقریباً برابر با ۱ پیکسل است.
- پیکسل‌های مقیاس‌پذیر (sp): پیکسل‌های مقیاس‌پذیر همان عملکرد dp را دارند، اما برای قلم‌ها. مقدار پیش‌فرض sp همان مقدار پیش‌فرض dp است. سیستم Android اندازه قلم واقعی را براساس دستگاه و اولویت کاربر که در تنظیمات دستگاه تنظیم شده است محاسبه می‌کند.
تفاوت اصلی بین این واحدهای اندازه‌گیری این است که پیکسل‌های مقیاس‌پذیر تنظیمات قلم کاربر را حفظ می‌کنند. کاربرانی که تنظیمات نوشتار بزرگ‌تری برای دست‌یابی‌پذیری دارند، اندازه‌های قلم را مطابق با اولویت‌های اندازه نوشتار خود می‌بینند. ببینید چگونه در «نوشتن» اندازه قلم را تغییر دهید.
Android از این واحدها برای کمک به مقیاس‌بندی و ترجمه در طیف وسیعی از دستگاه‌ها و وضوح‌ها استفاده می‌کند.
سطل‌های تراکم
صفحه‌نمایش‌های با تراکم بالا در هر اینچ پیکسل‌های بیشتری نسبت‌به صفحه‌نمایش‌های با تراکم پایین دارند. درنتیجه، عناصر رابط کاربری با ابعاد پیکسلی یکسان در صفحه‌نمایش‌های با تراکم پایین بزرگ‌تر و در صفحه‌نمایش‌های با تراکم بالا کوچک‌تر به‌نظر می‌رسند. به همین دلیل نباید اندازه‌ها را برحسب پیکسل اعلام کنید.
Android محدوده‌های تراکم صفحه‌نمایش را در «دسته‌ها» گروه‌بندی می‌کند و از آن‌ها برای ارائه مجموعه بهینه دارایی‌ها به دستگاهتان استفاده می‌کند. پرکاربردترین دسته‌های تراکم عبارت‌اند از mdpi، hdpi، xhdpi، xxhdpi، و xxxhdpi (nodpi و anydpi به دسته‌ای اشاره دارند که براساس وضوح دستگاه مقیاس‌بندی نمی‌شود و معمولاً برای دارایی‌های برداری استفاده می‌شود) که هریک با فایل منبع برنامه شما مطابقت دارند.
برای محاسبه dp:
dp = (عرض به پیکسل * ۱۶۰) / تراکم صفحه‌نمایش
شبکه خط پایه
ساختن با شبکه زیرین به ایجاد فاصله و تراز یکنواخت در سراسر واسط کاربر کمک می‌کند. «میانای کاربر Android» از شبکه ۸ dp برای چیدمان، عناصر، و فاصله‌گذاری استفاده می‌کند.
عناصر کوچک‌تر مثل نمادها، نوع، و برخی‌از عناصر درون مؤلفه‌ها بهتر است با شبکه ۴ dp تراز شوند.
شبکه‌های چیدمان
شبکه‌ها ستون فقرات هر چیدمانی هستند. سلسله مراتب، مقدار، و حتی پیام محتوا را درنظر بگیرید.
جدول سلسله‌مراتبی
یک شبکه سلسله‌مراتبی با درنظر گرفتن سلسله‌مراتب یا اهمیت محتوا ایجاد می‌شود. به طرح‌بندی روزنامه فکر کنید: داستان اصلی ثابت در بالای صفحه بیشتر طرح‌بندی را دربرمی‌گیرد و ستون کوچک‌تری مقاله‌های قبلی را نمایش می‌دهد.
وقتی در اندازه‌های مختلف صفحه‌نمایش تطبیق داده می‌شود، چیدمان سلسله‌مراتبی می‌تواند سلول‌های جدول را جاری‌سازی مجدد، تغییر اندازه، و آشکار کند.
شبکه مدولار
یک شبکه مدولار در ستون‌ها و ردیف‌های یکنواخت تنظیم می‌شود و یک سیستم شبکه مستطیلی برای تراز کردن محتوا ایجاد می‌کند. شبکه‌های واحدی برای محتوایی با اهمیت و اندازه مشابه، مانند گالری کارت، خوب کار می‌کنند.
یک جدول مدولار تطبیقی می‌تواند سلول‌های جدول بیشتری اضافه کند و محتوای درون آن می‌تواند به سلول‌های جدول مختلف بچسبد یا در آن‌ها بپیچد. سلول‌های شبکه می‌توانند در اندازه‌های مختلف یکسان بمانند یا بسته به نیازهای محتوا تغییر اندازه دهند.
جدول ستونی
ستون‌ها ساختار جدولی ایجاد می‌کنند تا با تقسیم محتوا در ناحیه بدنه، تعریف عمودی برای چیدمان ارائه دهند. محتوا در نواحی صفحه‌نمایش که شامل ستون‌ها است قرار می‌گیرد. برای تراز کردن محتوا، با یک شبکه زیرین تراز کنید، اما اندازه‌بندی باید انعطاف‌پذیر باشد.
با اصول اولیه نحوه راه‌اندازی شبکه ستونی و اعمال محتوا در اصول اولیه چیدمان آشنا شوید. شبکه ستونی می‌تواند با تغییر اندازه ستون‌ها و تعداد ستون‌ها براساس نیاز اندازه صفحه‌نمایش در نقاط خاص، از عوامل مختلف شکل پشتیبانی کند و درعین‌حال به محتوا اجازه دهد مقیاس‌بندی شود.
کلاس‌های اندازه
کلاس‌های اندازه پنجره مجموعه‌ای از نقاط گسستگاه نمای دیدگاه هستند که به شما کمک می‌کنند چیدمان‌های برنامه تطبیقی و واکنش‌گرا را طراحی، توسعه، و آزمایش کنید. Android اندازه پنجره را به ۳ کلاس تقسیم می‌کند: «فشرده»، «متوسط»، و «ازهم بازشده». درباره کلاس‌های اندازه پنجره بیشتر بخوانید.
نسبت‌های ابعادی
نسبت ابعادی نسبت پهنای عنصر به ارتفاع آن است. نسبت‌های ابعادی به‌صورت عرض:ارتفاع نوشته می‌شوند.
برای حفظ یکپارچگی در چیدمان، از نسبت ابعادی یکسان در عناصری مثل تصاویر، سطوح، و اندازه صفحه‌نمایش استفاده کنید.
نسبت‌های ابعادی زیر برای استفاده در سراسر واسط کاربر شما توصیه می‌شود:
- 16:9
- ۳:۲
- ۴:۳
- ۱:۱
- ۳:۴
- 2:3